Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανθρωπιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ανθρωπιά. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 3 Οκτωβρίου 2015

Τι επέφερε η παγκόσμια συμμετοχή μας κατά των βιασμών, τις στρατιωτικές επενδύσεις, τον έμπολα, την ρύπανση, τους σεισμοπαθείς, την λιτότητα των ολιγαρχιών, την μετανάστευση

Φίλοι μου, σας κοινοποιούμε την επίσημη επιστολή του Avaaz, ενός δικτύου όπου με την συμμετοχή όλων μας, αλλάζει ο κόσμος.
----------------------------------------------------------------------------
Αγαπητά 42 εκατ. μέλη του Avaaz, 

Το ξέρω πως αντί να καυχιόμαστε, πρέπει να συνεχίζουμε διαρκώς τον αγώνα για έναν καλύτερο κόσμο, αλλά αυτόν τον καιρό το Avaaz σκίζει! Τι να κάνουμε; :) 

Θέλεις αποδείξεις;

Βοηθήσαμε να περάσει η πρώτη Ευρωπαϊκή Ατζέντα για τη Μετανάστευση

πρόσφυγες
Αφού πρώτα πνίγηκαν χιλιάδες πρόσφυγες στη Μεσόγειο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επιτέλους πρότεινε μια ατζέντα για τη μετανάστευση, ώστε να μοιραστούν μεταξύ των κρατών-μελών της ΕΕ οι ευθύνες για διάσωση, μετακίνηση και επανεγκατάσταση προσφύγων. Το κίνημά μας ανέλαβε αμέσως δράση για να στηρίξουμε την πρωτοβουλία:

  • Συγκεντρώσαμε και δωρίσαμε 500.000 $ στην πιο αποτελεσματική ιδιωτική αποστολή διάσωσης στη Μεσόγειο, τον Υπεράκτιο Σταθμό Βοήθειας Μεταναστών (MOAS), που ήδη φέτος έχει σώσει 7.000 ζωές.
  • Χρηματοδοτούμε το πρόγραμμα της οργάνωσης ΜΕΤΑδραση, το οποίο βοηθά δεκάδες ανήλικα προσφυγόπουλα που φτάνουν μόνα τους στην Ελλάδα κάθε μήνα. Παράλληλα, μέλη του Αvaaz από την Ελλάδα δήλωσαν εθελοντές στο πρόγραμμα για να συνοδέψουν αυτά τα παιδιά με ασφάλεια από κέντρα κράτησης σε δομές φιλοξενίας σε όλη τη χώρα.

Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2011

Οι αξίες και τα ιδανικά του ελληνισμού

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Σε όλες τις εκδοχές της ανθρώπινης ιστορίας που τυχόν μπορεί να πέσουν στα χέρια μας, θα διαβάσουμε για πάρα πολλές αυτοκρατορίες που στην εποχή της ακμής τους, φαινόταν αδύνατον να εκπέσουν, αδύνατον να νικηθούν, αδύνατον να ξεπεραστούν. Οι άνθρωποι της εποχής της δόξας της κάθε αυτοκρατορίας θεωρούσαν την εξουσία και την ισχύ της τόσο δεδομένη, που θεωρούσαν αυτονόητη την αιώνια διάρκειά της. Κι όμως, αν ο μέσος κάτοικος της Γης διαβάσει την παγκόσμια ιστορία, θα διαπιστώσει ότι τις περισσότερες από αυτές τις αυτοκρατορίες ούτε καν τις είχε ακούσει, κι εκείνες για τις οποίες είχε ακούσει, γνώριζε μόνο τ' όνομά τους.

Μάταιότης ματαιοτήτων, 
τα πάντα ματαιότης λοιπόν.

Όταν μετά τη μάχη της Πύδνας οι ρωμαϊκές λεγεώνες, αποτελούμενες κυρίως από Έλληνες μισθοφόρους, μπήκαν στην Ελλάδα, κανείς δεν περίμενε το Ρωμαίο λόγιο να παραδεχθεί ότι «αυτό που η Ρώμη δεν κατάφερε με τα όπλα, η Ελλάς το κατάφερε με το πνεύμα και εισήγαγε τις τέχνες στο Λάτιο».

Παρασκευή 5 Αυγούστου 2011

Ο Θανάσης και η κρίση

Ποια είναι άραγε αυτή η κρίση; Τι είναι ο καθένας μας;


Έτσι λοιπόν μέσα στην κρίση, ενώ όλοι πια ήμαστε αγανακτισμένοι...

Κυριακή 30 Μαΐου 2010

Η Ποντικοπαγίδα



Η ΠοντικοπαγίδαΈνα ποντικάκι κάποτε, παρατηρούσε από την τρυπούλα του τον αγρότη και τη γυναίκα του που ξεδίπλωναν ένα πακέτο.

Τι λιχουδιά άραγε έκρυβε εκείνο το πακέτο; Αναρωτήθηκε.
Όταν οι δύο αγρότες άνοιξαν το πακέτο, δεν φαντάζεστε πόσο μεγάλο ήταν το σοκ που έπαθε, όταν διαπίστωσε πως επρόκειτο για μια ποντικοπαγίδα!

Τρέχει γρήγορα λοιπόν στον αχυρώνα για να ανακοινώσει το φοβερό νέο!:

-Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι! Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι! Η κότα κακάρισε, έξυσε την πλάτη της και σηκώνοντας το λαιμό της είπε:

Κυριακή 21 Φεβρουαρίου 2010

Υπολοχαγός Χαράλαμπος Χαραλάμπους.

Θυσιάστηκε στην Κύπρο.

Η παραπάνω είδηση θάφτηκε για τα καλά από τα ελλαδικά ΜΜΕ. Από ότι φαίνεται οι καναλάρχες προτιμούνε ειδήσεις "πολιτικής κονσέρβας" ή "lifestyle".Και καμιά τεχνητή όξυνση στις συζητήσεις για να μην αλλάξει κανάλι ο τηλεθεατής. Άραγε πόσοι από εμάς θα κάναμε το ίδιο που έκανε ο ηρωικός υπολοχαγός; Πόσοι θα σφίγγαμε την οπλοβομβίδα πάνω μας για να γλιτώσουνε οι υπόλοιποι;


Για μία ακόμη φορά αποδεικνύεται ότι ετούτος ο τόπος, ο ποτισμένος με τόσο αίμα ηρώων, συνεχίζει να καρποφορεί.

Το άκουσμα του θανάτου του νεαρού υπολοχαγού Χαράλαμπου (Πάμπου) Χαραλάμπους από το Μένοικο σκόρπισε θλίψη και βαρύ πένθος στην Εθνική Φρουρά. 



Έπεσε στο βωμό του καθήκοντος προς την πατρίδα κατά την παραλαβή του πολεμικού υλικού του λόχου του που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή. Προτίμησε να θυσιαστεί για να γλιτώσει τους στρατιώτες του. Δεν πέταξε την οπλοβομβίδα που είχε από μόνη της οπλίσει, αλλά την κράτησε στην αγκαλιά του δίνοντας σε τρία άλλα νεαρά παιδιά τον ελάχιστο χρόνο που χρειάζονταν για να απομακρυνθούν από το φυλάκιο. Ο ίδιος σκέπασε με το σώμα του την οπλοβομβίδα που του προκάλεσε θανάσιμα τραύματα.


Το φυλάκιο βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της Λευκωσίας, ακριβώς απέναντι από τους εισβολείς και τον προμαχώνα Ρόκας, κοντά στην Πύλη Πάφου. Είναι το φυλάκιο που βρίσκεται κάτω και πάνω από το παλιό οίκημα της ΣΥΤΑ. Το ατύχημα έγινε όταν καταμετράτο το πολεμικό υλικό του φυλακίου με την αλλαγή της διοίκησης του λόχου.


Ακριβώς στις 10 και 50 ακούστηκε μια υπόκωφη έκρηξη στο χώρο των πυρομαχικών του φυλακίου. Το κακό είχε ήδη γίνει και ο 29χρονος υπολοχαγός έπεσε νεκρός, ακρωτηριασμένος στα δυο του χέρια και με ένα βαθύ τραύμα στην καρδιά.


Τι προηγήθηκε; Είχε στα χέρια του τη μοιραία οπλοβομβίδα όταν ακούστηκε ένα παράξενο κλικ στο εσωτερικό του χωνιού της. Κάτι σαν να όπλισε ο πυροκροτητής και η αντίστροφη μέτρηση άρχισε. Ο δόκιμος Αντρέας Χριστοδούλου στα 4 με 5 δευτερόλεπτα που μεσολαβούν μόλις πρόλαβε να του πει «μήπως και εκραγεί, κύριε λοχαγέ». Έκανε τρία βήματα προς τα πίσω μαζί με άλλους δύο στρατιώτες την ίδια στιγμή που ο υπολοχαγός ίσως προσπαθούσε να κάνει κάτι. Σύμφωνα με ό,τι είπε στον πατέρα του Γιώργο Χριστοδούλου ο νεαρός δόκιμος, είδε τον υπολοχαγό να παίρνει τη χειροβομβίδα κοντά στο στήθος του και να την κρύβει με τα χέρια και το σώμα του. Είχε καταλάβει ότι η έκρηξη θα ακολουθούσε την επόμενη στιγμή και θέλησε να σώσει τους άλλους. Θέλησε να σώσει τα άλλα τρία παιδιά που ήταν μαζί του στο στενό και αποκλεισμένο χώρο των πυρομαχικών. Γιατί τα πυρομαχικά βρίσκονται σε αποκλεισμένο υπόγειο χώρο;


Ακολούθησε η έκρηξη και ο δόκιμος με τους δύο στρατιώτες βρέθηκαν εκτός του χώρου που πνίγηκε μέσα σε καπνούς σκόνες και θραύσματα. Ο δόκιμος γύρισε μετά από λίγα δευτερόλεπτα πίσω και βρήκε διαμελισμένο το λοχαγό του σε μια λίμνη αίματος, πεσμένο μπρούμητα. Είδε ότι ήταν νεκρός. Βγήκε ακολούθως έξω και με το κινητό του τηλεφώνησε στο Νοσοκομείο και στο ΓΕΕΦ.


Ο κίνδυνος για νέα έκρηξη ήταν υπαρκτός και οι πυροτεχνουργοί της Αστυνομίας που είχαν φτάσει στο μεταξύ απέκλεισαν το χώρο και εξέτασαν όλο το υλικό.

Με φιλικούς χαιρετισμούς
Α.Ω.
Ε.Κ.Ε.Ο. Εθνικό Κίνημα Ελλήνων Ομογενών
http://www.facebook.com/group.php?gid=286061289034

Πέμπτη 28 Ιανουαρίου 2010

Το σπίτι του Μαρίνου

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΜΑΡΙΝΟΥ

Το 2009 ένα νέο σπίτι φιλοξενίας του συλλόγου ξεκίνησε τη λειτουργία του. Ένα σπίτι ξεχωριστό αφού δημιουργήθηκε για λίγα παιδιά που έχουν υποστεί την αδιαφορία, την εγκατάλειψη και την ασθένεια ταυτόχρονα.


Πρόκειται για ένα διαμέρισμα στους Αμπελόκηπους, το οποίο περιήλθε στην ιδιοκτησία του συλλόγου από κληρονομιά. Ο χώρος ανακαινίστηκε και ήμασταν υπό σκέψη πως θα μπορούσαμε να το αξιοποιήσουμε καλύτερα. Ως διαμέρισμα σκεφτόμασταν ότι θα ήταν δύσκολο να γίνει σπίτι φιλοξενίας παιδιών. Από την άλλη οι οικονομικές ανάγκες του συλλόγου αυξάνονταν μέρα με τη μέρα και ίσως μια άλλη μορφή αξιοποίησης αποδεικνύονταν πιο συμφέρουσα για τα παιδιά μας....

Τότε δεχτήκαμε ένα αίτημα φιλοξενίας διαφορετικό από τα υπόλοιπα. Ένα δίχρονο αγοράκι στο νοσοκομείο «Αγία Σοφία» μεγαλώνει εκεί, στο Ογκολογικό τμήμα, χωρίς την οικογένειά του, μιας και η μητέρα του το εγκατέλειψε λίγους μήνες μετά τη γέννησή του. Αμέσως μόλις διαγνώσθηκε ότι το παιδί πάσχει από μια πάρα πολύ σοβαρή ασθένεια.

Ο μικρός πάλεψε, αγωνίστηκε και τα κατάφερε.

«Είναι σχεδόν καλά», μας διαβεβαίωσαν από το νοσοκομείο. «Πρέπει να πάει στο σπίτι
του και απλά να έρχεται για τις θεραπείες. Αλλά σπίτι δεν υπάρχει».

Ήταν λίγο πριν το Πάσχα του 2009. Όλοι συγκινηθήκαμε, αλλά λύση δε μπορούσαμε να βρούμε καθώς ο μικρός δε θα έπρεπε να μένει με άλλα παιδιά. Έπρεπε, να αποφύγουμε με κάθε τρόπο το ενδεχόμενο λοίμωξης ή και απλής ίωσης ακόμη. Τότε σκεφτήκαμε το διαμέρισμα. Ήταν πραγματικά ένα ασφαλές καταφύγιο για το μικρό. Επίσης, είχε το πλεονέκτημα να απέχει ελάχιστα από το Νοσοκομείο Παίδων κάτι που θα έκανε την πρόσβαση εκεί πιο εύκολη και γρήγορη.

Δε διστάσαμε ούτε στιγμή. Ξεκινήσαμε της τελευταίες εργασίες και σε λίγες μέρες το παιδί γνώρισε, για πρώτη φορά στη ζωούλα του, ένα αληθινό σπίτι.

Η οικονομική αξιοποίηση του διαμερίσματος δεν έγινε φυσικά ποτέ. Το αντίθετο, υπάρχει πολύ μεγαλύτερο κόστος καθώς απασχολούνται 4 άτομα σε βάρδιες που φροντίζουν το παιδί μας με τον καλύτερο τρόπο.

Έγινε όμως η καλύτερη αξιοποίηση αγάπης και προσφοράς. Για άλλους ίσως να είναι πολυτέλεια. Για μας είναι ανάγκη. Ξεπεράσαμε και οι ίδιοι τα όρια του δικού μας συλλόγου, που τελικά δε θέλουμε να έχει κανένα όριο όταν πρόκειται να χαρίσουμε ένα ακόμη παιδικό χαμόγελο, όταν πρόκειται να χαρίσουμε αγάπη, ασφάλεια, ελπίδα και ένα σπιτικό, που όλοι το δικαιούμαστε.

Στο παιδί μας παρέχεται ιδιαίτερη ιατρική φροντίδα, αλλά και δημιουργική απασχόληση, διασκέδαση και ψυχαγωγία. Επισκέπτεται παιδότοπους, λαμβάνει μέρος σε εκδηλώσεις και δέχεται επισκέψεις από φίλους και εθελοντές μας έχοντας πάντα υπ' όψιν την κατάσταση της υγείας του. Όταν χρειαστεί, και ελπίζουμε όχι σύντομα, θα μοιραστεί το σπίτι του και με άλλα παιδιά που βρέθηκαν σε παρόμοια θέση και δέχτηκαν στην πιο δύσκολη στιγμή της ζωής τους, τη στιγμή της ασθένειας την πιο σκληρή συμπεριφορά από τους ίδιους ανθρώπους που τα έφεραν στον κόσμο.

Το Χαμόγελο του Παιδιού καλείται να γίνει για τα παιδιά αυτά όχι μόνο συμπαραστάτης αλλά και οικογένειά τους. Καλούμαστε να είμαστε σταθερά δίπλα τους και να τους δείξουμε τη φωτεινή πλευρά της ζωής, το χαμόγελο, το παιχνίδι, τον κόσμο έξω από τα ψυχρά δωμάτια ενός νοσοκομείου.

Θέλουμε να ευχαριστήσουμε όλους εσάς που με το έμπρακτο ενδιαφέρον και τη στήριξή σας μας δίνετε τη δυνατότητα να εξασφαλίσουμε ένα ζεστό περιβάλλον για να φροντίσουμε και να σταθούμε δίπλα σ' αυτά τα ξεχωριστά παιδιά που τόσο το έχουν ανάγκη.

περισσότερα: http://www.hamogelo.gr/

Πώς μπορείτε να ενισχύσετε το έργο του Συλλόγου μας


1. Χρηματική δωρεά μέσω της τηλεφωνικής γραμμής 901 11 15 15 15, από σταθερό τηλέφωνο ΟΤΕ (με χρέωση 2,99€ + Φ.Π.Α. ανά κλήση)
2. Χρηματική δωρεά με χρέωση πιστωτικής κάρτας
(Visa και Mastercard της χρεωστικής σας VISA Electron οποιασδήποτε Τράπεζας ή του Τραπεζικού σας Λογαριασμού στην Τράπεζα Πειραιώς)
(τώρα και μέσω internet για προσφορά πατήστε εδώ!!!)
3. Χρηματική δωρεά μέσω διαδικτύου με τη μεταφορά ποσού από λογαριασμό του δωρητή σε λογαριασμό του Συλλόγου (χρήση ΙΒΑΝ).
4. Χρηματική δωρεά με χρέωση πιστωτικής κάρτας (American Express, Diners) καλέστε στο 210 3306140.
5. Χρηματική δωρεά μέσω ΕΛΤΑ με ταχυδρομική επιταγή, αποστολή στη διεύθυνση: Στουρνάρη 16, Αθήνα 10683.
6. Χρηματική δωρεά με απευθείας επίσκεψη του δωρητή σε κάποιον από τους χώρους του Συλλόγου.
7. Χρηματική δωρεά με μεταφορά ποσού μέσω των CASH POINTS με τη χρησιμοποίηση των μηχανημάτων ΑΤΜ (χρήση ΙΒΑΝ).
8. Χρηματική δωρεά μέσω κατάθεσης σε κάποιον από τους παρακάτω τραπεζικούς λογαριασμούς του Συλλόγου.

Δικαιούχος : Το Χαμόγελο του Παιδιού


ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΙΒΑΝ - SWIFT (BIC)

ALPHA 144-00-2001-000011 GR4601401440144002001000011

(BIC) CRBAGRAAXX

ALPHA 144-01-5109-000024 (USD) GR1501401440144015109000024

(BIC) CRBAGRAAXXX

Οι καταθέσεις στην Alpha πρέπει να γίνονται μέσω της διαδικασίας Κ03 που αφορά καταθέσεις για ΜΚΟ, για απαλλαγή από κρατήσεις


Δικαιούχος : Το Χαμόγελο του Παιδιού

ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΡΙΘΜΟΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥ ΙΒΑΝ - SWIFT (BIC)

ΕΘΝΙΚΗ 116/296076-12 GR8101101160000011629607612

(BIC) ETHNGRAA

ΕΜΠΟΡΙΚΗ 033/46460677 GR9301200330000000046460677

(BIC) EMPOGRAA

ΑΓΡΟΤΙΚΗ 017 01 016919 30 GR1204306240000170101691930

(BIC) ABGRGRAA

ΠΕΙΡΑΙΩΣ 5233-003309-251 GR3301722330005233003309251

(BIC) PIRBGRAA

EUROBANK-ERGASIAS 0026-0201-91-

0100432797 GR5802602010000910100432797

(BIC) EFGBGRAA

ΚΥΠΡΟΥ 1673580 GR2407300010000000001673580

(BIC) BCYPGRAA

ΑΤΤΙΚΗΣ 46 464 401 GR8001600690000000046464401

(BIC) ATTIGRAAXXX

MILLENIUM 409898 GR5403801190000000000409898

(BIC) MILBGRAA

CITIBANK 5504791051 GR8808401450000005504791051

(BIC) CITIGRAA

ASPIS BANK 135-07-0001298 GR8404701350000135070001298

(BIC) ASPBGRAA

PROTON BANK 02/18/57/0096338 GR7303700180000002570096338

(BIC) PRTNGRAA

MARFIN EGNATIA 0236074426 GR2702802650000000236074426

(BIC) EGNAGR2T

ΤΑΧΥΔΡΟΜΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ 89021669-0 GR7309611280000000890216690

(BIC) GPSBGRAA


Για τις δωρεές με κατάθεση σε τραπεζικό λογαριασμό είναι απαραίτητη η ενημέρωσή μας στο τηλέφωνο 210 3306140 ή με φαξ στο 210 3843038 ή με αποστολή email: info@hamogelo.gr, προκειμένου να αποσταλεί η σχετική απόδειξη και ευχαριστήρια επιστολή.

Κυριακή 22 Μαρτίου 2009

XariseTo.gr

Σας καλωσορίζουμε στον δικτυακό τόπο XARISETO.GR, ο οποίος παρέχει στους επισκέπτες/χρήστες του μια πλούσια συλλογή υπηρεσιών και υλικού, όπως σελίδων, επιλογών ή/και πηγών συμπεριλαμβανομένων διαφόρων εργαλείων επικοινωνίας, υπηρεσιών ηλεκτρονικού εμπορίου, ηλεκτρονικούς χώρους μαζικής πρόσβασης και επικοινωνίας των χρηστών, υπηρεσίες/σελίδες προσωπικού χαρακτήρα και περιεχομένου. Στις σελίδες του XARISETO.GR συμπεριλαμβάνονται διαφημίσεις κάθε μορφής, οι οποίες καταλαβαίνετε ότι είναι ζωτικής σημασίας για την παροχή της ως άνω συλλογής υπηρεσιών και υλικού. Οι ήδη υπάρχουσες καθώς και οποιεσδήποτε νέες υπηρεσίες συμπεριληφθούν στο XARISETO.GR υπόκεινται στους παρόντες όρους χρήσης, εκτός αν ρητά αναφέρεται το αντίθετο.

Τα παιδιά του Δρόμου

Τα παιδιά του Δρόμου

Αρίστωνος 6-8 και γωνία Κωνσταντινουπόλεως 165 Μεταξουργείο, Κολωνός τηλ.210.5239.402

Είναι ένα σπίτι που φιλοξενεί και "χρηματοδοτεί" φτωχά παιδιά και οικογένειες απ' όλο τον κόσμο που "δεν έχουν στον ήλιο μοίρα". Αφορά παιδιά που είτε είναι ορφανά, είτε οι οικογένειές τους είναι πολύ φτωχές.

http://www.orthodox-answers.gr/prosfora-royxon#comment-1237

Σύλλογος Πολυτέκνων

Σύλλογος Πολυτέκνων
Ακαδημίας 78Δ, τηλ 210-3838496, 210-3822586

Έχουν πάντα ανάγκη από ρούχα για ενήλικες και για παιδιά, παιχνίδια κτλ

http://www.orthodox-answers.gr/prosfora-royxon#comment-1237

Τρίτη 27 Ιανουαρίου 2009

Βοήθα τον αδύναμο, μπορεί κάποια στιγμή να είσαι εσύ!

Σε ένα δείπνο, για φιλανθρωπικό σκοπό, ενός σχολείου για παιδιά με ειδικές ανάγκες, ο πατέρας ενός αυτιστικού παιδιού διηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που δεν θα την ξεχάσει κανείς απο όσους την άκουσαν εκείνη τη μέρα.


"Όταν η φύση δεν παρεμποδίζεται απο εξωτερικές επιρροές, όλα γίνονται τέλεια.
Ακόμα ο γιος μου, ο Shay, δεν μπορεί να μάθει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Δεν μπορεί να καταλάβει τα πράγματα όπως τα άλλα παιδιά. Πού είναι η φυσική τάξη των πραγμάτων στο γιο μου;"

Όλοι στην αίθουσα αναρωτιόνταν σιωπηλά και γεμάτοι απορία.
Ο πατέρας συνέχισε.

"Όταν ένα παιδί σαν τον Shay που είναι πνευματικά ανάπηρο, έρχεται στη ζωή, η ευκαιρία να καταλάβεις την αληθινή ανθρώπινη φύση είναι, το πώς οι υπόλοιποι άνθρωποι θα συμπεριφερθούν σ' αυτό το παιδί."


Και αφηγήθηκε την παρακάτω ιστορία, που θα σας παρακαλέσω θερμά να διαβάσετε μέχρι το τέλος της:


Ο Shay κι εγώ, περάσαμε έξω απο ένα πάρκο, όπου κάποια αγόρια που γνώριζαν τον Shay, έπαιζαν μπέιζμπολ.

Ο Shay με ρώτησε, "μπαμπά, νομίζεις ότι θα μ' αφήσουν να παίξω μαζί τους;"
Εγώ ήξερα ότι τα περισσότερα αγόρια, δεν θα ήθελαν κάποιον σαν τον Shay στην ομάδα τους.
Μα ήξερα, και καταλάβαινα σαν πατέρας, ότι αν του δινόταν η ευκαιρία να παίξει, θα του έδινε πολύ μεγάλη χαρά και επίσης ένα αναγκαίο αίσθημα ένταξης, μαζί με κάποια εμπιστοσύνη που θα γινόταν αποδεκτός από τα άλλα παιδιά, παρά την αναπηρία του.

Πλησίασα λοιπόν ένα απο τα παιδιά, και το ρώτησα χωρίς βέβαια να περιμένω και πολλά, αν ο Shay θα μπορούσε να παίξει μαζί τους.

Το αγόρι κοίταξε γύρω του σαν να ζητούσε κάποια υποστήριξη, μα στο τέλος απάντησε, "χάνουμε έξι γύρους, και το παιχνίδι είναι στον όγδοο γύρο. Γιατί όχι, μπορεί να παίξει στην δική μας ομάδα, και θα προσπαθήσουμε να τον βάλουμε να παίξει στον επόμενο γύρο, να αποκρούσει τις βολές αν το θέλει.

Ο Shay πήγε με δυσκολία μέχρι τον πάγκο της ομάδας, για να φορέσει την μπλούζα της ομάδος. Τον παρακολουθούσα με μάτια δακρυσμένα και μια θέρμη στην καρδιά μου.

Τα αγόρια της ομάδας, είδαν την χαρά μου, που τον αποδέχτηκαν στην ομάδα τους.

Στο τέλος του όγδοου γύρου, η ομάδα του Shay νικούσε μερικούς πόντους, αλά ήταν ακόμη πίσω τρείς πόντους για να κερδίσουν τον γύρο.

Στην αρχή του ένατου γύρου, ο Shay έβαλε το γάντι και έπαιξε δεξιά στο γήπεδο.
Αν και οι μπαλιές δεν ήρθαν προς την κατεύθυνσή του, έδειχνε ενθουσιασμένος, δείχνοντας την χαρά του, και μόνο που βρισκόταν εκεί, χτυπώντας όλο χαρά τα χεράκια του.

Το χαμόγελό του ήταν απο το ένα αυτί στο άλλο, όταν με κοίταζε που τον χαιρετούσα απο την εξέδρα.

Προς το τέλος του ένατου γύρου, η ομάδα του Shay πήρε κι άλλους πόντους.

Με δύο παίκτες έξω, και τρείς έξω απο την βάση, οι πιθανότητες να κερδίσει γύρους, ήταν κοντά στην βάση, και ο Shay καθορίστηκε σαν ο επόμενος για να αποκρούσει τις βολές.

Σ' αυτό το κρίσιμο σημείο, αναρωτήθηκα αν θα αφήσουν τον Shay να δοκιμάσει να αποκρούσει, και να χάσουν τις πιθανότητες να κερδίσουν το παιχνίδι.
Για μεγάλη μου έκπληξη, ..τον άφησαν!

Όλοι γνωρίζανε ότι ήταν αδύνατον να χτυπήσει ο Shay την μπάλα, τη στιγμή που δεν ξέρει καν, πώς να κρατήσει κατάλληλα το ρόπαλο, πόσο μάλλον να στοχεύσει την μπάλα.

Εντούτοις, ο Shay πήρε θέση.

Ο αντίπαλος παίχτης, που πετάει την μπάλα, αναγνώρισε ότι η ομάδα του Shay έβαλε την νίκη του παιχνιδιού σε δεύτερη μοίρα, για να δώσουν την ευκαιρία στο παιδί αυτό, να χαρεί αυτήν τη στιγμή, γι αυτό και ήρθε πιο κοντά, προσπαθώντας να τον βοηθήσει να τα καταφέρει ρίχνοντας την μπάλα απαλά στον Shay.

Στην πρώτη προσπάθεια, ο Shay κούνησε αδέξια το ρόπαλο και αστόχησε.

Ο αντίπαλος παίκτης, ήρθε ακόμη πιο κοντά του λίγα βήματα, για να του πετάξει ακόμη πιο απαλά την μπάλα. Ο Shay κούνησε πάλι αδέξια το ρόπαλο, μα αυτή τη φορά βρήκε τυχαία την μπάλα, στέλνοντάς την πολύ κοντά, και μάλιστα σε έναν αντίπαλο.

Το παιχνίδι τώρα, κανονικά θα είχε τελειώσει.

Ο αντίπαλος όμως, σήκωσε την μπάλα, και, ενώ θα μπορούσε να την πετάξει στην πρώτη βάση, βγάζοντας τον Shay έξω απο το παιχνίδι, πέταξε επίτηδες την μπάλα πολύ ψηλά, πάνω απο το κεφάλι του συμπαίκτη του, και μακρυά κι απο τους άλλους συμπαίκτες του.

Όλοι στις εξέδρες, και απο τις δύο ομάδες, άρχισαν να φωνάζουν, "Shay τρέξε στην πρώτη βάση, τρέξε, τρέξε..."

Ποτέ στη ζωή του ο Shay δεν έτρεξε τόσο μακρυά, μα έφτασε στην πρώτη βάση γεμάτος ενθουσιασμό και με ορθάνοιχτα απο χαρά μάτια, κοιτώντας γύρω του απορημένα και σαστισμένα, να καταλάβει τι άλλο πρέπει τώρα να κάνει...

Η εξέδρα συνέχισε τότε, "Shay, τρέξε στη δεύτερη βάση, Shay τρέξε..τρέξε.."

Με την ανάσα κομμένη και άτσαλα, έτρεξε προς τη δεύτερη βάση. Μέχρι όμως να φτάσει ο Shay στη δεύτερη βάση, ο δεξιός αντίπαλος είχε ήδη πιάσει την μπάλα.

Ήταν ο μικρότερος της αντίπαλης ομάδας, και είχε πλέον όλη την ευκαιρία, να γίνει ο ήρωας της ομάδας του.

Θα μπορούσε να πετάξει την μπάλα στον συμπαίκτη της δεύτερης βάσης, όπου θα έβγαζε έξω τον Shay, μα κατάλαβε τις προθέσεις του συμπαίκτη του που έριχνε τις βολές, και την έριξε ψηλά, πρός τον συμπαίκτη της τρίτης βάσης.

Ο Shay έτρεξε πρός την τρίτη βάση σαν ξετρελαμένος, καθώς οι παίκτες της ομάδας του
έτρεξαν κι εκείνοι προς τη βάση.

Όλοι φωνάζαμε, "Shay, Shay, Shay!!!"

Ο Shay έφτασε στην τρίτη βάση, αλά με την κρυφή βοήθεια του αντίπαλου παίχτη της τρίτης βάσης, ο οποίος σταμάτησε να τρέχει να προλάβει την μπάλα, για να δείξει στον Shay την σωστή κατεύθυνση, το πού ήταν η τρίτη βάση, λέγοντάς του "απο δώ, απο δώ Shay..."

Καθώς ο Shay πέρασε απο την τρίτη, τα αγόρια και των δύο ομάδων και οι θεατές στις εξέδρες, ξεσηκώθηκαν φωνάζοντας "Shay, τρέξε στη βάση ένα τώρα, τρέξε στη βάση ένα.."

Ο Shay έφτασε στη βάση, πάτησε στον βατήρα, κερδίζοντας το παιχνίδι, και όλοι τον ζητωκραύγασαν σαν τον ήρωα, που βοήθησε να νικήσει η ομάδα.

Εκείνη την ημέρα, συνέχισε με δάκρυα ο πατέρας, τα αγόρια και απο τις δύο ομάδες, και ο κόσμος στις εξέδρες, βοήθησαν να φέρουν ένα κομμάτι αληθινής αγάπης και ανθρωπιάς σ' αυτόν τον κόσμο, να δώσουν χαρά σε μια ψυχούλα, που τόσο την λαχταρούσε και που τόσο την είχε ανάγκη.

Ο Shay δεν τα κατάφερε μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, πέθανε εκείνο τον χειμώνα, χωρίς όμως να ξεχάσει ποτέ, πώς ήταν ο "ήρωας" που με έκανε τόσο χαρούμενο εκείνη την ημέρα, και την χαρά που έδωσε στην μητέρα του, και που με δάκρυα αγκάλιασε τον μικρό της ήρωα σαν πήγαμε σπίτι.

...

Ένας σοφός είπε κάποτε, "κάθε κοινωνία κρίνεται, από το πώς μεταχειρίζεται τους πιό αδύναμους ανάμεσά της"

Τώρα έχεις δύο επιλογές για το κείμενο που διάβασες..
Διαγραφή, δηλαδή δεν του δίνεις σημασία, ή..
Προώθηση, δηλαδή, αναδημοσίευσέ το...

Να έχεις μια χαρούμενη ημέρα, να έχεις μια "Shay day!"
Κάνε το σωστό, προώθησέ το, δώσε μια ακόμη μικρή ελπίδα στο να καλυτερέψει ο κόσμος μας, να γίνει πιο ανθρώπινος, πιο συμπονετικός, πιο αγνός..

...και, χαμογέλα!!! ...μας παρακολουθούν παιδιά.

Σχετικά άρθρα