Είναι σχεδόν σίγουρο ότι κάθε ιδιοκτήτης σκύλου , αργά ή γρήγορα θα αντιμετωπίσει κάποια προβλήματα συμπεριφοράς του ζώου του. Η κατανόηση του γιατί το σκυλί μας συμπεριφέρεται με το συγκεκριμένο τρόπο και το πώς να χειριστούμε σωστά την κάθε κατάσταση μπορεί να βοηθήσει στην επίλυση των προβλημάτων.
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κατοικίδια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κατοικίδια. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 26 Μαρτίου 2013
Παρασκευή 5 Αυγούστου 2011
Ο Θανάσης και η κρίση
Ποια είναι άραγε αυτή η κρίση; Τι είναι ο καθένας μας;
Έτσι λοιπόν μέσα στην κρίση, ενώ όλοι πια ήμαστε αγανακτισμένοι...
Έτσι λοιπόν μέσα στην κρίση, ενώ όλοι πια ήμαστε αγανακτισμένοι...
Ετικέτες
Ανθρωπιά,
Κατοικίδια,
Κρίση
0
σχόλια
Πέμπτη 14 Οκτωβρίου 2010
Το ζώο στη ζωή μας δεν είναι υποκατάστατο.
Το ζώο στη ζωή μας δεν είναι υποκατάστατο. ...Το ζώο στη ζωή μας δεν είναι υποκατάστατο. Η σχέση μαζί του είναι μια πρότυπη, αυθεντική, πρωταρχική σχέση, υπαγορευμένη από ίδια την φύση.
...Το ζώο στη ζωή μας δεν είναι υποκατάστατο. Η σχέση μαζί του είναι μια πρότυπη, αυθεντική, πρωταρχική σχέση, υπαγορευμένη από την ίδια την φύση. Θα προχωρήσω όμως πάρα πέρα. Όχι μόνο το ζώο δεν είναι υποκατάστατο - αλλά για τον άνθρωπο είναι αναντικατάστατο. Η σύνδεση με αυτό προσφέρει κάτι που δεν μπορεί να το αντλήσουμε από αλλού. Ούτε από την σχέση με άλλον άνθρωπο. Για τον Μίλαν Κούντερα, στον οποίο χρωστάμε μια από τις βαθύτερες αναλύσεις της ζωοφιλίας (στο μυθιστόρημά του "Η Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι") η αγάπη ανάμεσα στο ζώο και τον άνθρωπο είναι ανώτερη από την αγάπη μεταξύ των ανθρώπων. "... η αγάπη του άντρα και της γυναίκας", γράφει "είναι εξαρχής ενός είδους κατώτερου απ' αυτό που μπορεί να είναι () η αγάπη ανάμεσα στον άνθρωπο και στον σκύλο, αυτή η παραδοξότητα της ιστορίας που ίσως ο Πλάστης να μην την είχε προβλέψει." Και ο Κούντερα αναλύει τα χαρακτηριστικά αυτής της αγάπης. Άδολη, εκούσια, καθαρή, ελεύθερη. Ειδυλλιακή. Η λέξη ειδύλλιο αναφέρεται στον Παράδεισο.
Γιατί το ζώο είναι αναντικατάστατο;
...Το ζώο στη ζωή μας δεν είναι υποκατάστατο. Η σχέση μαζί του είναι μια πρότυπη, αυθεντική, πρωταρχική σχέση, υπαγορευμένη από την ίδια την φύση. Θα προχωρήσω όμως πάρα πέρα. Όχι μόνο το ζώο δεν είναι υποκατάστατο - αλλά για τον άνθρωπο είναι αναντικατάστατο. Η σύνδεση με αυτό προσφέρει κάτι που δεν μπορεί να το αντλήσουμε από αλλού. Ούτε από την σχέση με άλλον άνθρωπο. Για τον Μίλαν Κούντερα, στον οποίο χρωστάμε μια από τις βαθύτερες αναλύσεις της ζωοφιλίας (στο μυθιστόρημά του "Η Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι") η αγάπη ανάμεσα στο ζώο και τον άνθρωπο είναι ανώτερη από την αγάπη μεταξύ των ανθρώπων. "... η αγάπη του άντρα και της γυναίκας", γράφει "είναι εξαρχής ενός είδους κατώτερου απ' αυτό που μπορεί να είναι () η αγάπη ανάμεσα στον άνθρωπο και στον σκύλο, αυτή η παραδοξότητα της ιστορίας που ίσως ο Πλάστης να μην την είχε προβλέψει." Και ο Κούντερα αναλύει τα χαρακτηριστικά αυτής της αγάπης. Άδολη, εκούσια, καθαρή, ελεύθερη. Ειδυλλιακή. Η λέξη ειδύλλιο αναφέρεται στον Παράδεισο.
Γιατί το ζώο είναι αναντικατάστατο;
Ετικέτες
Αγάπη,
Κατοικίδια,
Οικογένεια,
Φύση,
Ψυχολογία
0
σχόλια
Κυριακή 30 Μαΐου 2010
Η Ποντικοπαγίδα
Ένα ποντικάκι κάποτε, παρατηρούσε από την τρυπούλα του τον αγρότη και τη γυναίκα του που ξεδίπλωναν ένα πακέτο. Τι λιχουδιά άραγε έκρυβε εκείνο το πακέτο; Αναρωτήθηκε. Όταν οι δύο αγρότες άνοιξαν το πακέτο, δεν φαντάζεστε πόσο μεγάλο ήταν το σοκ που έπαθε, όταν διαπίστωσε πως επρόκειτο για μια ποντικοπαγίδα! Τρέχει γρήγορα λοιπόν στον αχυρώνα για να ανακοινώσει το φοβερό νέο!: -Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι! Μια ποντικοπαγίδα μέσα στο σπίτι! Η κότα κακάρισε, έξυσε την πλάτη της και σηκώνοντας το λαιμό της είπε: |
Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου 2010
Θετική Εκπαίδευση Σκύλων
Είναι ... Δεν είναι...
Τρόπος Ζωής Όχι απλώς Φιλοσοφία Ζωής
Να καταλαίνω & να ακούω Όχι να αδιαφορώ & να μιλώ
Να μοιράζομαι Όχι να χωρίζω
Να συμμετέχω Όχι να παρακολουθώ από απόσταση
Να είμαι μέλος της οικογένειας Όχι διακοσμητικό του κήπου, της ταράτσας,
Να μου εξηγείς Όχι να απαιτείς να καταλάβω
Να περνάμε τα χρόνια μαζί Όχι να με πετάς στην άκρη του πουθενά
Περισσότερα: http://www.stardogs.gr/
Προσθέστε τα δικά σας... και στείλτε τα στο info@StarDogs.gr
Ετικέτες
Κατοικίδια,
Οικογένεια
0
σχόλια
Πέμπτη 21 Ιανουαρίου 2010
Το νόημα της ζωής... Από ένα ζωάκι
Ο σκοπός ενός σκύλου! (από την οπτική ενός 6χρονου)
Όντας κτηνίατρος, με είχαν καλέσει να εξετάσω ένα 10χρονο Ιρλανδικό Λυκοθήρα (Irish Wolfhound) ονόματι Belker. Οι ιδιοκτήτες του σκύλου, ο Ron, η γυναίκα του Lisa και το αγοράκι τους Shane, ήταν όλοι τους πολύ δεμένοι με τον Belker και ήλπιζαν σε ένα θαύμα.
Εξέτασα τον Belker και ανακάλυψα ότι πέθαινε από καρκίνο. Είπα στην οικογένεια ότι δεν θα μπορούσαμε να σώσουμε τον Belker και πρότεινα να κάνουμε ευθανασία στο γέρικο σκυλί στο σπίτι τους.
Καθώς κάναμε τις απαραίτητες διευθετήσεις, ο Ron και η Lisa μου είπαν ότι θεωρούσαν καλό ο 6χρονος Shane να παρακολουθήσει τη διαδικασία. Ένοιωθαν ότι ο Shane μπορεί να μάθαινε κάτι από αυτήν την εμπειρία. Την επόμενη μέρα ένοιωσα τον γνωστό κόμπο στον λαιμό μου, καθώς η οικογένεια περιτριγύριζε τον Belker. Ο Shane έμοιαζε τόσο ήρεμος χαϊδεύοντας το γέρικο σκυλί για τελευταία φορά, που αναρωτιόμουν αν είχε καταλάβει τι επρόκειτο να γίνει. Μέσα σε λίγα λεπτά ο Belker «έφυγε» γαλήνια. Το μικρό αγόρι φάνηκε να δέχτηκε τη μετάβαση του Belker χωρίς καμία δυσκολία ή σύγχυση. Μετά το θάνατο του Belker, καθίσαμε όλοι μαζί για λίγο διερωτώμενοι για το λυπηρό γεγονός γιατί οι ζωές των ζώων είναι μικρότερες από αυτές των ανθρώπων. Ο Shane, ο οποίος παρακολουθούσε με ησυχία, πετάχτηκε ξαφνικά λέγοντας «Ξέρω γιατί!».
Όλοι μας γυρίσαμε ξαφνιασμένοι προς το μέρος του. Αυτό που ειπώθηκε από το στόμα του στη συνέχεια, με εξέπληξε. Δεν είχα ακούσει ποτέ ξανά μία τόσο ανακουφιστική εξήγηση, μία παρηγοριά. Μία απάντηση που άλλαξε από τότε τον τρόπο που ζω, σκέφτομαι και πράττω.
Είπε «Οι άνθρωποι γεννιούνται έτσι που πρέπει να μάθουν πώς θα ζήσουν μία καλή ζωή, όπως το να αγαπάνε συνέχεια τους άλλους και να είναι καλοί. Σωστά;» Ο 6χρονος συνέχισε «Λοιπόν, τα σκυλιά το ξέρουν ήδη αυτό, δεν χρειάζεται να το μάθουν κι έτσι δεν χρειάζεται να μείνουν τόσο πολύ.»
Όντας κτηνίατρος, με είχαν καλέσει να εξετάσω ένα 10χρονο Ιρλανδικό Λυκοθήρα (Irish Wolfhound) ονόματι Belker. Οι ιδιοκτήτες του σκύλου, ο Ron, η γυναίκα του Lisa και το αγοράκι τους Shane, ήταν όλοι τους πολύ δεμένοι με τον Belker και ήλπιζαν σε ένα θαύμα.
Εξέτασα τον Belker και ανακάλυψα ότι πέθαινε από καρκίνο. Είπα στην οικογένεια ότι δεν θα μπορούσαμε να σώσουμε τον Belker και πρότεινα να κάνουμε ευθανασία στο γέρικο σκυλί στο σπίτι τους.
Καθώς κάναμε τις απαραίτητες διευθετήσεις, ο Ron και η Lisa μου είπαν ότι θεωρούσαν καλό ο 6χρονος Shane να παρακολουθήσει τη διαδικασία. Ένοιωθαν ότι ο Shane μπορεί να μάθαινε κάτι από αυτήν την εμπειρία. Την επόμενη μέρα ένοιωσα τον γνωστό κόμπο στον λαιμό μου, καθώς η οικογένεια περιτριγύριζε τον Belker. Ο Shane έμοιαζε τόσο ήρεμος χαϊδεύοντας το γέρικο σκυλί για τελευταία φορά, που αναρωτιόμουν αν είχε καταλάβει τι επρόκειτο να γίνει. Μέσα σε λίγα λεπτά ο Belker «έφυγε» γαλήνια. Το μικρό αγόρι φάνηκε να δέχτηκε τη μετάβαση του Belker χωρίς καμία δυσκολία ή σύγχυση. Μετά το θάνατο του Belker, καθίσαμε όλοι μαζί για λίγο διερωτώμενοι για το λυπηρό γεγονός γιατί οι ζωές των ζώων είναι μικρότερες από αυτές των ανθρώπων. Ο Shane, ο οποίος παρακολουθούσε με ησυχία, πετάχτηκε ξαφνικά λέγοντας «Ξέρω γιατί!».
Όλοι μας γυρίσαμε ξαφνιασμένοι προς το μέρος του. Αυτό που ειπώθηκε από το στόμα του στη συνέχεια, με εξέπληξε. Δεν είχα ακούσει ποτέ ξανά μία τόσο ανακουφιστική εξήγηση, μία παρηγοριά. Μία απάντηση που άλλαξε από τότε τον τρόπο που ζω, σκέφτομαι και πράττω.
Είπε «Οι άνθρωποι γεννιούνται έτσι που πρέπει να μάθουν πώς θα ζήσουν μία καλή ζωή, όπως το να αγαπάνε συνέχεια τους άλλους και να είναι καλοί. Σωστά;» Ο 6χρονος συνέχισε «Λοιπόν, τα σκυλιά το ξέρουν ήδη αυτό, δεν χρειάζεται να το μάθουν κι έτσι δεν χρειάζεται να μείνουν τόσο πολύ.»
Ετικέτες
Ζωή,
Κατοικίδια
0
σχόλια
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
Σχετικά άρθρα
loading..


Ένα ποντικάκι κάποτε, παρατηρούσε από την τρυπούλα του τον αγρότη και τη γυναίκα του που ξεδίπλωναν ένα πακέτο. 